de   futurist

Je gids uit de toekomst

  • Facebook - White Circle
  • Twitter - White Circle
  • Instagram - White Circle

Will You be There?, For the Love of Spock & Molly

Als sciencefictionliefhebber kun je Pasen niet beter doorbrengen dan bij Imagine Film Festival. Pim Blokker (van The Flying Dutch) wist zelfs een link te leggen tussen Spock en Jezus: beiden herrezen van de dood. Ik begin deze eerste paasdag met de Aziatische tijdreisfilm Will You be There?, krijg daarna alles over Spock en acteur/vader/regissuer Leonard Nimoy over me heen gegoten bij For the Love of Spock, en kan niet wachten op de wereldpremière van de apocalypsfilm van Nederlandse bodem: Molly

Will You be There? van Hong Ji-Young is een mooie, Zuid-Koreaanse tijdreisfilm. Dokter Soo-Hyun krijgt van een arme man een potje met tien gouden pillen (die eruit zien als paaseitjes, maar dat ligt misschien aan mij). Hiermee reist hij voor twintig minuten door de tijd. Hij gaat dertig jaar terug om zijn geliefde van vroeger te zien, maar staat direct oog in oog met zijn dertig jaar jongere versie. Als de jonge Soo-Hyun erachter komt wat er in de toekomst zal gebeuren, wil hij deze veranderen, ten koste van de oudere Soo-Hyun. Een innerlijke strijd van intergalactische complexiteit. Eigenlijk is het gewoon een mooie drama.

 

 

 

Voorafgaand aan de film houdt wetenschapsjournalist George van Hal (tevens auteur van Robots, aliens & popcorn) een korte, krachtige lezing over tijdreizen. Hij vertelt dat dit eigenlijk niet zo moeilijk is, de toekomst in althans. Elke keer wanneer je in het vliegtuig zit bijvoorbeeld, reis je een beetje vooruit in de tijd. En als je het universum in vliegt, reis je nog meer door de tijd. Sterker nog, als je 45 jaar naar een sterrenstelsel waarvan ik de naam ben vergeten reist en weer terug gaat, kom jij terug als 90 jarige, maar zijn er miljarden jaren verstreken op aarde. Miljarden! Je kunt zo snel gaan tot de snelheid van het licht en dat betekent dat de tijd stil staat. Ga je nog sneller, dan ga je terug in de tijd. Maar sneller dan de snelheid van het licht is nog niet in de natuurwetenschappen bewezen. En mochten we wel terug in de tijd kunnen reizen, dan krijgen we met problemen te maken waar sciencefictionmakers niet bang zijn hun handen voor vuil te maken. Zoals de grootvaderparadox: stel ik ga terug in de tijd om mijn grootvader te vermoorden en het lukt, dan zou ik niet bestaan, dus wie heeft dan mijn grootvader vermoord? Of de professorsparadox: stel ik zie in de toekomst dé formule waar heel de wereld op wacht, ga terug in de tijd, en geef het aan iemand om te publiceren, wie heeft dan die formule bedacht? Serious stuff.

 

Na een liefdevol maar hakkelig praatje van Pim Blokker - in Star Trek uniform - (de man achter de Nederlandse Star Trek fan club The Flying Dutch), was het Spock time. For the Love of Spock is gemaakt door Adam Nimoy, Spock/Leonard Nimoy's zoon en zal eind dit jaar in de filmtheaters draaien. De documentaire werd eigenlijk gemaakt ter ere van vijftig jaar Star Trek (in 2016), maar kreeg beetje een andere wending toen Leonard Nimoy in 2015 overleed. In de film zien we de begindagen van Star Trek. Hoe Leonard Nimoy het gezicht van Spock werd. Hoe Gene Roddenberry een pilot maakte die werd afgewezen, om een paar jaar later een nieuwe pilot te maken. Hoe Spocks eigenschappen langzaam maar zeker werden ingevuld door Leonard, zoals de Vulcan groet en de Vulcan nerve pinch. We zien Leonards harde weg naar Spock toe en het effect dat dit heeft op zijn gezin. Het was niet allemaal rozengeur en maneschijn - zoals Pim Blokker goed had verwoord - er was veel irritatie in het gezin, Leonard en zijn vrouw gingen scheiden en er kwam alcohol in het spel. Adam en zijn zus waren studenten en oud genoeg om hun eigen weg te gaan, tot ergernis van hun vader. 

    

Gelukkig komt het ook allemaal weer goed. Anders was deze documentaire er ook niet gekomen. For the Love of Spock duurt net een half uur te lang en dat komt door de focus op de nieuwste Star Trek films. In het vieren van vijftig jaar Star Trek snap ik het, maar na het zien van beelden van de eerste series met veel liefde voor William Shatner (Kirk), Leonard Nimoy (Spock) en DeForest Kelley (McCoy), wil ik niet zien dat die 'oude rotten' werden vervangen. Ik wil niet zien hoe Chris Pine (Kirk), Zachary Quinto (Spock) en Karl Urban (McCoy) dezelfde personages spelen maar er minstens tien jaar jonger uitzien. Ik wil gewoon de oude Kirk, Spock en McCoy. Een leuke uitschieter in de documentaire was het stukje over 'slash'. Toevallig had ik twee dagen eerder de coming-of-age film Slash gezien bij Imagine en leerde daar dat / (slash) staat voor erotische fanfictie tussen twee personages. En dat dit allemaal begon bij Kirk/Spock. Leonard Nimoy kon er gelukkig hartelijk om lachen. Ik moet er nog steeds een beetje bijkomen. 

In de avond was de wereldpremière van Molly. In 2015 wonnen regisseurs Thijs Meuwese en Colinda Bongers met hun pitch voor KILL MODE kaartjes van Imagine voor Frontières: dé markt om financiers te vinden voor je film. En dat deden ze, alleen niet voor hun oorspronkelijke film KILL MODE, want die was nog te duur. Dus toen kwam er Molly. Het was een spannende avond met tussen het publiek veel cast en crew. In de rij ving ik gesprekken op als: 'Heb jij al wat gezien, behalve wat foto's?' 'Nee, zolang het decor het maar houdt vind ik het goed.' En tijdens de film werd er gejuicht bij het zien van vrienden en familie op het doek. Of voor dat decor dat toch standhield.

 

 

Molly leeft in een apocalyptische wereld en moet vechten om te kunnen overleven. Ze schiet een eend dood, plukt het, eet het rauw en gebruikt de grote veren voor pijlen en andere benodigdheden. Je moet wat als je niks meer bij de winkel kunt halen. En dat is precies was Thijs en Colinda willen laten zien: niet de Apocalyps, maar de wereld erna. Toch had ik wel willen weten wat er in de Apocalyps was gebeurd. En wanneer het had plaatsgevonden. Molly blijkt ook nog superkrachten te hebben, door flashbacks zien we dat dit waarschijnlijk in haar is gespoten. Ze heeft iets vergelijkbaars met Eleven uit Stranger Things. Maar waar bij Stranger Things de regels duidelijk zijn - Eleven kan maar een paar keer een powerburst doen, krijgt een bloedneus en valt flauw - blijft het hier onduidelijk. Het lijkt eerst per ongeluk te gaan, maar Molly doet het later ook express. En ze heeft er schijnbaar niet veel last van, dus waarom gebruikt ze het dan niet de hele tijd?

 

Eigenlijk is Molly een actiefilm met Molly als actieheld. Er wordt namelijk vooral in gevochten. Maar dan op z'n Molly's, een beetje klunzig dus. En ik heb me nog nooit zo goed kunnen identificeren met een actieheld. Alleen al door de bril! Vaak vraag ik me af: stel nou dat er een Apocalyps komt, en ik moet vluchten, dan kan ik écht niét mijn bril kwijtraken! En dat lange haar, dat kan echt in de weg zitten. Ik moet wel nog even oefenen en ergens zo'n zwaardzaag zien te vinden. Dan hoef ik tijdens een Apocalyps alleen nog maar te denken: what would Molly do?

Kijk voor het hele programma en het blokkenschema op Imagine. Kaartjes zijn daar te koop of bij Eye. Cinevillers kunnen gratis naar de meeste films. 

 

 

 

Please reload

Please reload