de   futurist

Je gids uit de toekomst

  • Facebook - White Circle
  • Twitter - White Circle
  • Instagram - White Circle

Utrechtse sciencefiction boekenclub: Ancillary Justice

Dinsdag 22 mei bespraken we met de Utrechtse sciencefiction boekenclub de Space Opera Ancillary Justice van Ann Leckie. Het won in 2014 de Nebula, Arthur C. Clarke én Hugo Award voor beste roman. Eén van de redenen daarvoor is het concept om iedereen met vrouwelijke persoonlijk voornaamwoorden aan te duiden. Onze gesprekken gingen daarom over gender, maar ook over the soft side of sciencefiction en evil empires. Tot slot kozen we een nieuw boek aan de hand van vier zeer overtuigende pitches. 

 

Het verhaal

 

Breq vindt op een ijzige planeet één van haar voormalige luitenanten: Seivarden. Ze besluit haar leven te redden, ook al was dit nooit een van haar favorieten luitenanten. Breq is het enige overblijfsel van het kolossale ruimteschip Justice of Toren dat als AI duizenden soldaten (ancillaries) bestuurde. Nu heeft ze enkel één menselijk lichaam en besluit wraak te nemen op het heersende rijk: de Radchaai.

 

Tijdens de boekenclub bespreken we het verhaal altijd aan de hand van drie vragen, bedacht door degene die het boek heeft gepitcht. 

Vraag 1: In hoeverre beïnvloedde het gebruik van vrouwelijke persoonlijk voornaamwoorden je beeldvorming van de personages?

 

In het boek wordt aanvankelijk iedereen met 'she' en 'her' aangeduid, iets wat her en der voor verwarring zorgde. De meeste leden probeerden de personages toch een gender toe te kennen aan de hand van het gedrag. Verrassend genoeg komen we toch de sekse van een aantal personages te weten. Vrij snel in het verhaal wordt namelijk erkent dat in de taal van de Radch (het heersende rijk) geen onderscheid wordt gemaakt tussen mannelijk en vrouwelijk, maar dat dit in andere talen wel gebeurt. 

 

P: 'Soms dacht ik dan, "Is het een man? Dat klopt niet hoor" en kom je erachter dat je toch best bevooroordeeld bent.'

 

Was dit een doel van Ann Leckie? Dan is het haar zeker gelukt om de lezer met meer bewustzijn over taal en gender na te laten denken.

Vraag 2: Ancillary Justice ligt nogal richting het zachte eind van het sciencefictionspectrum. Welke van de besproken technologieën zie jij toch als mogelijkheid in de toekomst? 

 

Waar bij hard sciencefiction de technologie centraal staat en altijd erg plausibel is, wordt bij soft / zachte sciencefiction de techniek minder uitgelegd en ligt de nadruk meer op het maatschappelijke element. Hoe kloppend de techniek is, maakt dan niet zoveel uit.

 

In Ancillary Justice heeft iedereen in de Radch zo goed als geen enkele privacy. Een niet al te gek toekomstbeeld. 

 

E: 'Zoals we nu onze smartphones hebben, hebben ze daar implantaten.'

P: 'En klonen.'

E: 'Precies.'

 

Zo kwamen er nog wat technische mogelijkheden ten tafel, tot ons nieuwste lid opmerkte dat van alles wat gezegd werd, gendergelijkheid het meeste ver weg leek te staan. Is het omdat we daar minder urgentie in zien, of te weinig voorbeelden van hebben? Nog een reden om Ancillary Justice te lezen. 

Vraag 3: Kunnen we de Radchaai zien als een 'evil empire' zoals we die wel vaker zien in Space Opera? 

 

E: 'Hells to the fuk Yes!'

 

Aan het einde van het boek staat een interview met Ann Leckie waarin wordt gevraagd naar inspiratie voor de Radchaai. Daarin wordt direct de link gelegd met de Romeinen. Niet te veel, want Leckie wilde het niet te 'Europees' maken. Maar het Romeinse Rijk was natuurlijk ook best een evil empire hoewel dat vaak niet zo wordt gebracht. Dus het antwoord op deze vraag verschilt van het perspectief waaruit je het bekijkt. Leckie beschrijft de Radch niet expliciet als goed of slecht, maar de beschrijvingen van de annexations zijn genoeg om je de stuipen op het lijf te jagen.

Het is duidelijk waarom Ancillary Justice zoveel prijzen heeft gewonnen, het is een te gek boek. Maar zo ontroerd als de vorige keer bij De aarde blijft altijd bestaan waren we zeker niet. Waarschijnlijk omdat het moeilijk is om met een AI zonder echte gevoelens mee te leven.

 

Ons oordeel is een dunne tot een dikke 7

DE PITCH 

 

De pitches van deze keer bestonden uit:

 

  • Jeff VanderMeer - Annihilation

  • Alastair Reynolds - House of Suns

  • Matt Ruff - Bad Monkeys 

  • Jack Vance - Lens Larque

 

En de winnaar is Annihilation!

 

Wil je er de volgende keer bij zijn? Lees dan Annihilation van Jeff VanderMeer en stap 3 juli The Colour Kitchen binnen.

 

To the Dom & Beyond!

 


 

Please reload

Please reload