de   futurist

Je gids uit de toekomst

  • Facebook - White Circle
  • Twitter - White Circle
  • Instagram - White Circle

Train to Busan: Aziatisch zombiespektakel

 In Azië brak Yeon Sang-ho’s zombiespektakel vele records, en nu kan ook Europa meegenieten. En genieten wordt het zeker als je een goede rampenfilm wel kunt waarderen.

 

Te zien vanaf 31 maart
 

 

We beginnen met een klagende agrariër die bij een controlepost informeert of zijn varkens niet weer worden ingenomen vanwege mond-en-klauwzeer. 'Nee hoor,' wordt hem verzekerd, 'er is gewoon een klein lekje bij een chemisch bedrijf.' Even later rijdt de man een hertje aan, dat na een paar minuten schokkerig weer op staat en hem met glazige, witte ogen aanstaart. De toon is gezet.

 

Ondertussen probeert gescheiden fondsenmanager Seok-Woo zijn drukke baan te combineren met het opvoeden van zijn dochtertje Soo-an. Hij mist haar muziekuitvoering en compenseert dat met een Nintendo-Wii, maar is vergeten dat hij er al eerder één voor haar kocht. Het enige dat Soo-an wil is samen met haar vader haar moeder gaan opzoeken. Op naar Busan met de trein dan maar.

 

 

Zodra de trein ten tonele komt, duurt het niet lang voordat de zombie-chaos uitbreekt. Een gewond meisje lijkt een epileptische aanval te krijgen, maar verandert al snel in een bloeddorstige zombie. Binnen enkele minuten verspreidt het virus zich door de coupés. Wat volgt is een modern klassiek zombieverhaal vol zeer aansprekende personages, zoals working class man Sang-hwa en zijn zwangere vrouw, een honkbalteam op weg naar een toernooi, twee oudere zussen, en een dakloze man die prevelt over dood en verderf - die deze keer natuurlijk gelijk blijkt te hebben. Zoals het een goede zombiefilm betaamt gaat continu alles mis en moeten er harde keuzes worden gemaakt om te overleven. 

 

 

De trein is een prima locatie voor een zombie uitbraak. Op een praktisch niveau is de ruimte klein genoeg om het besmettingsgevaar flink op te voeren en stikt het er van de verstopplekken. Maar ook thematisch draagt de razende trein bij aan de sfeer van urgentie en haast.

 

Het thema van vaderschap wordt gedurende de hele film flink dik aangezet, en dit slaat soms over in het melodramatische. De volledig in het wit gehulde flashback naar Soo-an’s geboorte valt uit de toon en doet GTST-esque aan. Toch werkt het, in tegenstelling tot de recensenten voor mij die bij elke dramatische scène hardop lachen, vloeit er bij mij toch zeker een enkele traan. Ik word vervuld van de gedachte dat ik mij ook zonder twijfelen van een trein zou storten om mijn kind (dat weliswaar een chihuahua is) een kans te geven om de zombie-apocalyps te overleven. 

 

 

Het ontbreekt Train to Busan ook niet aan een gezonde dosis maatschappijkritiek. We zien stijve overheidsvertegenwoordigers met weinig succes het volk gerust proberen te stellen. En enig initieel vertrouwen in het leger valt weg als ook die doodenge zombies blijken. Het is overigens prijzenswaardig dat de film niet vervalt in onnodige gore. De zombies zijn precies eng genoeg om niet flauw en kinderachtig over te komen en natuurlijk vloeit er het nodige bloed, maar de onsmakelijke smerigheid en eindeloze hoeveelheden rondvliegende organen waarin veel zombiefilms vervallen, blijven achterwege. 

 

Sinds het begin van de cinema zijn zombies populaire tegenspelers geweest, al in 1932 verscheen White Zombie met horroricoon Béla Lugosi als zombiemakende voodoomeester. In die tijd waren de zombies over het algemeen doden die uit het graf opstonden door middel van duistere magie, een verwijzing naar de toen veelvoorkomende angst voor vreemde religies en donkere krachten. Zo rond de jaren tachtig won de zombiefilm nieuwe stijl aan populariteit; die waarin er een zeer besmettelijk virus zich snel verspreidt, terwijl een groep overlevenden zich moet proberen te redden in apocalyptische toestanden.  

 

 

Train to Busan volgt dit laatste scenario zo ongeveer op de minuut, en geen archetype wordt overgeslagen. Seok-Woo is de verpersoonlijking van de held tegen wil en dank, en vormt met Sang-hwa het ultieme onwaarschijnlijke duo dat hun verschillen overboord zet om samen te vechten tegen het kwaad. Ook de veelgeziene secundaire tegenspeler in de rampenfilm ontbreekt niet; de typische egoïst die zonder scrupules anderen voor de zombies gooit om zelf te kunnen overleven vinden we in rijke CEO Yon-suk.

 

 

 

 

Wie een baanbrekende en vernieuwende blik op het zombiegenre verwacht, komt wellicht bedrogen uit, maar de film pretendeert gelukkig ook niets meer te zijn dan een spannend spektakel. Het geloofwaardige plot, de personages waarmee iedereen zich gemakkelijk kan identificeren, en het optimale gebruik van de setting in de trein zorgen voor een ijzersterke blockbuster die zich met gemak kan meten aan de vele Hollywoodfilms in zijn genre.

 

 

Regisseur: Sang-ho Yeon

Schrijver: Sang-ho Yeon 

Cast: Yoo Gong, Soo-an Kim, Yu-mi Jung

 

Vanaf 31 maart te zien in de bioscoop

 

 

 

  

Please reload

Please reload